tugas bahasa jawa geguritan

Cerita Saka Manca

 

ing papan sarwa salju, aku

ngangen-angen lawang gubug binuka

ana bedhiyang lan lincak

 

nanging wis kebacut dadi salju

guritan apadene kekarepan

nglinthing bareng tumiyupe angin

nunjem-nunjem dom periih

sadawane wengi

 

kangmangka ing ngisor salju pinendhem candhi

sing durung kober kababar unine prasasti

 

Babad Wedhi Pasisir

 

Sorene sore jingga

wengine wengi biru

kembang pandhan mesem marang mbulan

tangane ngawe-awe sajak kemayu

apa hiya iki dayane layang atimu

sing jare bakal ditulis kalane ijen

lan sendhang mung amping-ampingann jendhela

sing wengi iki isih panggah binuka?

 

biyen aku nate apal gojegmu

kepiye nalika bingung ndhedher sagegem guritan

ing lemah suwung pinggire taman

ora ketang mbalang liring sambi mungkur

nyamudana wingkis sakehing kekarepan

nutup kudhuping kekembangan

 

iki babad wedhi pasir

pinaes ganda aruming mawar

rarasing riris dhadha kumesar

 

 

Apalagi bagi kamu orang jawa adalah hal bijaksana jika mau untuk melestarikan budaya sendiri, salah satunya adalah geguritan. Dengan begitu peninggalan nenek moyang kita akan tetap abadi dihati anak cucunya kelak sampai akhir zaman.

 

Berikut ini adalah kumpulan puisi bahasa jawa atau Geguritan paling lengkap terbaru dan teristimewa saya sajikan buat anda

 

PETENGING WENGI

 

sumribit angin ngelus langit sore

manuk sriti bali ing pucuking cemara

nganti tekaning wengi sing nyenyet

gawang-gawang katon pasuryanmu

 

gawe tambah kekesing angin sore

tumlawung rasa kang ngulandara

wengi bakal tumeka maneh

bareng karo wewayanganmu

kang bakal ngebaki impen petenging wengi

 

lumaku turut petenging lurung

bakal gawang-gawang campur mega-mega

apa kudu tak buwang bareng karo lumingsiring wengi ?

 

PEPADANG BAKAL TUMEKA

 

angrantu sinambi jumangkah ing dalan kang peteng kebak sandungan

mecaki lurung lurung kang dawa satengahing ara-ara samun

bumi kang kapidak kebak sinengker

anggawa ganda bacin

manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sore

peteng kang gemuleng ing angganing manungsa

 

wus sinerat ana ing kitab duk ing uni

pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah

kanggo kita sami jalma manungsa

kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun

amadhangi sakendhenging jagat raya

mara gage kita sami tumenga ing angkasa

mangayubagya rawuhipun sang pepadhang

kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga

mangestu nampi pepadhang …..

 

WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANU

 

rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene

saklawase ora nate ketemu

saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi

gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk

 

wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur

wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih

ing dalan iki rong puluh tahun kepungkur

ana cerita rinajut endah

 

dik, kala kala sliramu isih dadi impenku

pirsanana ana nduwur kae

ana teja manther ing sela-selaning gegodongan

lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene

 

saiki aku lan sliramu linambaran rasa kangen

simpenen kangenmu ana impen ***

 

LINTANG-LINTANG

 

lintang-lintang abyor ing tawang

cumlorot sliweran nalika alihan

kumleyang mencok ing socamu asihku

cahyane gumebyar sunare gilar-gilar

ing telenge atimu sliramu tansah dakantu

 

lintang-lintang alihan

cumlorot telu ana pundhakku

kawitan lintang abang lintang perang

kapindho lintang mirunggan lintang kamanungsan

pungkasan lintang kumukus lintang kadurakan

 

SEDYAKU

 

Wis, Jeng…

Aku sumeleh

nyelehake pangarep-arepku

marang katresnan lan kawigatenmu sing semu

yen nyatane amung semene

cunthele lelakonku…

 

Pepenginku tansah sumandhing

lan nresnani sliramu

kudu dakprunggel

sing luwih wigati, Jeng

donga lan pengestumu wae

tansah mili kanggo aku

 

Wis, Jeng

aku pamit

becik njembarake pikir

nggayuh kabegjan

mring ati lan katresnan satuhu

tan ora binagi ing liyan

sempurna ing guritan siji…

 

PEPADANG BAKAL TUMEKA

 

angrantu sinambi jumangkah ing dalan kang peteng kebak sandungan

mecaki lurung lurung kang dawa satengahing ara-ara samun

bumi kang kapidak kebak sinengker

anggawa ganda bacin

manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sore

peteng kang gemuleng ing angganing manungsa

 

wus sinerat ana ing kitab duk ing uni

pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah

kanggo kita sami jalma manungsa

kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun

amadhangi sakendhenging jagat raya

mara gage kita sami tumenga ing angkasa

mangayubagya rawuhipun sang pepadhang

kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga

mangestu nampi pepadhang

 

KEKUDANGANKU

 

o, ngger sang ponang jabang bayi

bebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengi

sira wus lahir kanthi slamet

nyawang gumelaring jagat raya

 

yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi

kapurih sira bisa turu kanthi tentrem

yen sira mesem tak kudang tak liling

 

o, ngger sang ponang jabang bayi

tak gadang dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***

 

kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantara

 

UDAN WAYAH SORE

 

udan riwis-riwis nggawa angin gumanti

ora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arep

dikaya ngapa lemah wus kebanjur teles

 

sesuk esuk yen sang surya wiwit sumunar

lan manuk kepodang colat-colot ana wit gedang

tak tunggu tekamu ing sak ngisore payung

tak kanthi lakumu tumeka ngendi

 

mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis

marakake gawe kekesing ati

manuk kepodang wus mabur mangulon

nanging tetep tak tunggu tekamu ***

 

NALIKA SEPI

 

pasuryanmu sing bening

tumiba ing banyu mili turut pletheking surya

saya suwe tansaya adoh

ninggalake sepi

 

tan ana sabawa gumrisiking alang alang

aku mung bisa nyawang

pasuryanmu sing kagawa banyu mili turut kali

nganti datan katon kasaput pedut *

 

RON GARING

 

Wengi sansaya atis

nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan

kang digawa dening angin

 

prasasat tan kendhat

anggonku kulak warta adol prungu

ananging isih mamring

 

aku wis pingin cecaketan

obormu kang makantar-kantar

madhangi jangkah lan jagatku

 

ana ngendi papanmu

lelana tapa brata

tanpa pawarta tanpa swara

 

aku kadya ron garing

kumleyang kabur kanginan

ing jagat peteng lelimengan

 

krasa luwih abot

anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep

mlakuku ora mantep

 

kagubet ribet lan ruwet

adoh saka cahyamu

pedhut ing sakindering pandulu

 

panjenengan

guruku, sihku, oborku

                                             kancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s